Wdychanie tlenu = odwrócenie procesu starzenia?
Tlen jest ważną substancją niezbędną do oddychania. Tlen dostaje się do organizmu przez płuca i jest transportowany przez czerwone krwinki do różnych tkanek i narządów, dostarczając składników odżywczych do metabolizmu komórek. Jednak wraz z wiekiem zdolność organizmu do pobierania tlenu stale maleje. Według badań przeprowadzonych przez profesora Hermrnasena w 1973 roku:
1. Dorosły człowiek o masie ciała 70 kg oddycha około 20 000 razy dziennie i wdycha około 0,75 kg tlenu na dobę.
2. Zdolność pobierania tlenu przez kobiety osiąga szczyt między 15. a 25. rokiem życia i spada w tempie 2,5% rocznie.
3. Zdolność mężczyzn do pobierania tlenu osiąga szczyt między 20. a 30. rokiem życia, po czym spada w tempie 2% rocznie.
Starzenie się jest naturalnym procesem fizjologicznym organizmu człowieka i zjawiskiem nieodwracalnym. Na proces starzenia wpływa jednak wiele czynników, w tym czynniki środowiskowe, genetyczne, psychologiczne, choroby, styl życia itp. Jest ono wynikiem interakcji wielu czynników.
Czym jest „teoria starzenia się w wyniku niedotlenienia”?
Niektórzy uczeni uważają, że starzenie się człowieka rozpoczyna się w momencie narodzin. W tym sensie proces życia człowieka jest procesem starzenia się. Co więcej, przewlekłe niedotlenienie i starzenie się są ze sobą wzajemnie powiązane. Przewlekłe niedotlenienie przyspiesza proces starzenia, a samo starzenie się powoduje przewlekłe niedotlenienie organizmu.
Po osiągnięciu starości podstawowe funkcje fizjologiczne organizmu człowieka ulegają degeneracji, w tym układ sercowo-naczyniowy, oddechowy i ośrodkowy układ nerwowy. Powyższe skutki starzenia fizjologicznego bezpośrednio powodują, że osoby starsze mają zmniejszone pobieranie tlenu, zmniejszoną zdolność do jego transportu i zmniejszoną efektywność jego wykorzystania, co prowadzi do przewlekłego niedotlenienia tkanek całego ciała w różnym stopniu.
W stanie przewlekłego niedotlenienia organizmu następuje również spadek transportu tlenu do narządów, co prowadzi do zaburzeń lub wręcz ich całkowitego zaprzestania, co z kolei prowadzi do różnych chorób przewlekłych, zaburzeń funkcji fizjologicznych i przyspieszonego starzenia. Dlatego starzenie się organizmu i przewlekłe niedotlenienie to dwie strony tego samego medalu i wzajemnie na siebie oddziałują.
W 1969 roku zagraniczni naukowcy zmierzyli, że u osób starszych parcjalne ciśnienie tlenu w tętnicach spadało o 3 mmHg na każdy rok życia, co oznacza, że parcjalne ciśnienie tlenu stopniowo zmniejszało się wraz z wiekiem, prowadząc do niedotlenienia – znanego również jako „teoria starzenia się przez niedotlenienie”.
Tlen stanowi największą część substancji potrzebnych człowiekowi, aż do 61%, następnie węgiel (20%) i wodór (12%). Pozostałe pierwiastki, takie jak azot, wapń, chlor, fosfor, siarka, fluor, sód, magnez i żelazo, stanowią bardzo niewielkie ilości.
Przewlekła hipoksja i powszechne choroby geriatryczne
- Wiele chorób geriatrycznych to choroby przewlekłe, które mogą wpływać na zaopatrzenie organizmu w tlen lub być wywołane niedotlenieniem. Krótko mówiąc, są one głównie związane z tlenem.
- Mózg jest organem o największym zapotrzebowaniu na tlen w ciele człowieka, ale jest też niezwykle wrażliwy na niedotlenienie.
- Gdy niedotlenienie wystąpi po raz pierwszy, organizm człowieka zareaguje kompensacyjną reakcją ochronną.
- Jeśli reakcje kompensacyjne nie zaspokoją potrzeb organizmu, uszkodzenia komórek mózgowych będą trudne do naprawienia. W rezultacie rozwinie się szereg zmian patologicznych w ważnych narządach, takich jak serce, płuca, wątroba i nerki.
Jak odzyskać „utracony” tlen?
Starzenie się to naturalny proces fizjologiczny organizmu człowieka. Inhalacja tlenem nie jest w stanie w pełni „odwrócić” procesu starzenia ani całkowicie uniknąć negatywnych skutków różnych chorób geriatrycznych. Może jednak zminimalizować nasilenie większości chorób geriatrycznych, zapobiec ich pogorszeniu, przyspieszyć rekonwalescencję i spowolnić proces starzenia.
Regularne i terminowe uzupełnianie podaży tlenu pozwala osobom starszym na bezpośrednie uzupełnienie niedoboru niezbędnego tlenu spowodowanego zmniejszoną funkcją fizjologiczną, a tym samym utrzymanie prawidłowego funkcjonowania różnych narządów w organizmie.
Czas publikacji: 04-08-2025